بسیاری از حرفهایهای بورس به استفاده از ابزارهای سرمایهگذاری غیرمستقیم روی آوردهاند
همایون دارابی در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری بازار سرمایه ایران(سنا)، با تقسیمبندی سرمایهگذاران به ۳ گروه، توضیح داد: «گروه نخست، سرمایهگذاران حرفهای هستند که طی سالها حضور در بازار، تحصیلات دانشگاهی یا آموزشهای تخصصی، دانش و تجربه کافی برای فعالیت در بازار سرمایه را کسب کردهاند. گروه دوم، سرمایهگذارانی هستند که با دید بلندمدت وارد بازار میشوند و خرید و فروش کوتاهمدت انجام نمیدهند. در مقابل، گروه سوم را افراد تازهوارد تشکیل میدهند که معمولاً در دورههای رونق بازار، با هدف کسب سود وارد میشوند، اما به دلیل نداشتن تجربه کافی و اتکا به سیگنالهای غیرمعتبر فضای مجازی، بیشترین آسیب را متحمل میشوند.سرمایهگذاران خرد از مسیر سرمایهگذاری غیرمستقیم وارد بازار شوند.
او با تأکید بر اینکه سرمایهگذاران خرد بهتر است از مسیر سرمایهگذاری غیرمستقیم وارد بازار شوند، گفت: «افرادی که سرمایهای در حدود ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان دارند، بهتر است به جای خرید مستقیم سهام، از صندوقهای سرمایهگذاری استفاده کنند. این صندوقها با هزینهای پایین و تحت مدیریت مدیران حرفهای اداره میشوند و در سالهای اخیر نیز با توسعه ابزارهای مالی، تنوع قابل توجهی پیدا کردهاند.»
دارابی ادامه داد: «در حال حاضر صندوقهای شاخصی، سهامی، بخشی، اهرمی و همچنین صندوقهای مختلط در اختیار سرمایهگذاران قرار دارد و هر فرد میتواند متناسب با سطح ریسکپذیری خود، گزینه مناسب را انتخاب کند. با توجه به اینکه کارمزد این صندوقها معمولاً کمتر از دو درصد است، استفاده از آنها یکی از کمریسکترین روشهای سرمایهگذاری در بازار سرمایه به شمار میرود.»
مدیرعامل سبدگردان داریوش افزود: «افرادی که تمایلی به سرمایهگذاری از طریق صندوقها ندارند، بهتر است از خدمات مشاوران سرمایهگذاری دارای مجوز یا مشورت کارگزاری خود استفاده کنند. همچنین سرمایهگذارانی که داراییهای چند میلیارد تومانی در اختیار دارند، میتوانند از خدمات سبدگردانی اختصاصی بهره ببرند تا مدیریت دارایی آنها بهصورت حرفهای انجام شود.
او درباره سرمایهگذاران ریسکپذیر نیز گفت: «این دسته از افراد معمولاً به سمت ابزارهایی مانند صندوقهای اهرمی، معاملات اختیار معامله (آپشن)، بازار پایه و سهام شرکتهای کوچک فرابورس گرایش پیدا میکنند. این ابزارها در کنار ظرفیت کسب بازدهی بالا، ریسک بسیار زیادی نیز دارند و حتی ممکن است در یک روز، سود یا زیانی بین ۳۰ تا ۴۰ درصد برای سرمایهگذار ایجاد کنند.»
دارابی تأکید کرد: «سرمایهگذارانی که ریسکپذیری بالایی دارند، میتوانند از ابزارهایی مانند معاملات آپشن یا صندوقهای اهرمی استفاده کنند، اما برای افرادی که ریسکپذیری کمتری دارند، صندوقهای مختلط، شاخصی، بخشی و سهامی گزینههای مناسبتری محسوب میشوند.»
او با اشاره به توسعه ابزارهای سرمایهگذاری غیرمستقیم در سالهای اخیر اعلام کرد: «سازمان بورس اقدامات مؤثری برای افزایش تنوع صندوقهای سرمایهگذاری انجام داده و امروز صندوقهای شاخصی، بخشی و اهرمی به گزینههای جذابی برای فعالان بازار تبدیل شدهاند؛ بهطوری که حتی بسیاری از سرمایهگذاران حرفهای نیز به استفاده از این ابزارها روی آوردهاند.»
مدیرعامل سبدگردان داریوش، مهمترین مانع توسعه سرمایهگذاری غیرمستقیم را بالا بودن کارمزد معاملات دانست و گفت: «بازار سرمایه ایران همچنان از بالاترین نرخهای کارمزد در مقایسه با بورسهای بزرگ دنیا برخوردار است و افزایش کارمزد معاملات صندوقها نیز فشار بیشتری به سرمایهگذاران وارد کرده است.»
او پیشنهاد کرد: «سازمان بورس با کاهش محسوس کارمزد معاملات و حرکت به سمت مدلهای رایج جهانی، زمینه توسعه سرمایهگذاری غیرمستقیم را فراهم کند. همچنین اعطای مجوز فعالیت کارگزار معاملهگر به سبدگردانها و امکان ارائه تخفیف یا حتی حذف کامل کارمزد معاملات صندوقهای وابسته، میتواند هزینه ورود سرمایهگذاران را به حداقل برساند و انگیزه استفاده از صندوقها را افزایش دهد.»
دارابی با اشاره به تجربه بورسهای بزرگ جهان گفت: «روند جهانی نشان میدهد که سرمایهگذاری مستقیم به تدریج به حوزه فعالیت سرمایهگذاران حرفهای محدود شده و بخش عمده سرمایهگذاران از طریق صندوقهای سرمایهگذاری در بازار حضور پیدا میکنند. هرچه سهم نهادهای مالی در مدیریت سرمایه افزایش یابد و سرمایهگذاران حقیقی کمتر وارد معاملات مستقیم شوند، ثبات، عمق و پایداری بازار سرمایه نیز بیشتر خواهد شد.»
نظرات کاربران