صندوقهای سرمایهگذاری ضمن ایجاد تنوع در پرتفوی ریسک تصمیمگیریهای فردی را در بورس کاهش میدهند
رویا ذبیحی در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری بازار سرمایه ایران(سنا) با اشاره به اینکه بخشی از سرمایهگذاران خرد همچنان به دلیل سهولت دسترسی، تجربههای گذشته و جذابیت معاملات، سرمایهگذاری مستقیم در سهام را ترجیح میدهند، تاکید کرد: «انتخاب و مدیریت یک پرتفوی(سبد) سهام نیازمند دانش تحلیلی، صرف زمان و کنترل رفتارهای هیجانی است؛ در حالی که بسیاری از سرمایهگذاران خرد از این ۳ مؤلفه برخوردار نیستند. صندوقهای قابل معامله در بورس (ETF) میتوانند با هدایت سرمایهها به سمت سرمایهگذاری غیرمستقیم، ضمن ایجاد تنوع در پرتفوی، ریسک تصمیمگیریهای فردی را کاهش دهند.»
ذبیحی تأکید کرد: «توسعه صندوقهای ETF میتواند نقش مؤثری در هدایت سرمایهگذاران از سرمایهگذاری مستقیم و پرریسک به سرمایهگذاری غیرمستقیم و حرفهای ایفا کند.»
این کارشناس بازار سرمایه گفت: «ارزیابی صندوقهای سرمایهگذاری نباید صرفاً بر مبنای بازدهی گذشته انجام شود، بلکه شاخصهایی مانند فاصله قیمت بازار از NAV، کیفیت مدیریت نقدشوندگی، نحوه مدیریت ریسک و میزان بروز ریسک نمایندگی نیز باید در تصمیمگیری سرمایهگذاران مورد توجه قرار گیرد.»
او افزود: «صندوقهای سهامی برای سرمایهگذاری بلندمدت، صندوقهای مختلط برای مدیریت ریسک، صندوقهای بخشی برای تمرکز بر صنایع خاص و صندوقهای اهرمی برای معاملات پرریسک طراحی شدهاند و اثربخشی هر یک از آنها به سطح آگاهی مالی سرمایهگذاران، شفافیت اطلاعات، نقدشوندگی بازار و کیفیت مدیریت دارایی وابسته است.»
مزایای صندوقهای قابل معامله سهامی
او با بیان اینکه انتخاب نوع صندوق باید متناسب با سطح ریسکپذیری و افق زمانی سرمایهگذاری افراد انجام شود، گفت: «صندوقهای قابل معامله سهامی(ETF) یکی از مهمترین ابزارهای سرمایهگذاری غیرمستقیم برای سرمایهگذاران خرد هستند، زیرا با تجمیع منابع و تشکیل پرتفویی متنوع، ریسک ناشی از انتخاب نادرست یک یا چند سهم را کاهش میدهند. این صندوقها از منظر رفتاری نیز میتوانند مانع بروز خطاهایی مانند معاملهگری بیش از حد، دنبال کردن روندهای کوتاهمدت و تصمیمگیریهای هیجانی شوند. علاوه بر این، امکان معامله آنها در بورس همانند سهام، دسترسی سرمایهگذاران را آسانتر کرده و ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به هسته اصلی پرتفوی سرمایهگذاران خرد ایجاد کرده است.»
ظرفیتهای صندوقهای سرمایهگذاری مختلط، بخشی و اهرمی
ذبیحی با اشاره به ظرفیتهای صندوقهای سرمایهگذاری مختلط گفت: «این صندوقها با ترکیب داراییهای سهامی و ابزارهای با درآمد ثابت، میان بازده مورد انتظار و کنترل ریسک تعادل برقرار میکنند. صندوقهای مختلط برای سرمایهگذارانی که تحمل نوسان بالای بازار سهام را ندارند یا با افق سرمایهگذاری میانمدت وارد بازار میشوند، گزینه مناسبی محسوب میشوند و میتوانند در دورههای رکود، شدت زیان را کاهش داده و در دورههای رونق نیز بخشی از بازده بازار را حفظ کنند.»
این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به صندوقهای بخشی گفت: «این صندوقها امکان سرمایهگذاری در صنایع مشخصی مانند پالایشی، فلزات اساسی، پتروشیمی یا بانکها را فراهم میکنند و برای افرادی مناسب هستند که نسبت به آینده یک صنعت خاص دیدگاه مثبتی دارند اما تمایل یا توانایی تحلیل شرکتهای منفرد را ندارند.»
او افزود: «در بازاری مانند بورس ایران که متغیرهایی همچون نرخ ارز، قیمتهای جهانی و سیاستهای دولت بر صنایع مختلف اثرگذار است، صندوقهای بخشی میتوانند ابزار مناسبی برای بهرهگیری از چرخههای صنعتی باشند، هرچند به دلیل تمرکز بالا، ریسک بیشتری نسبت به صندوقهای سهامی متنوع دارند و بهتر است بهعنوان ابزار مکمل در پرتفوی مورد استفاده قرار گیرند.»
او درباره امکانات صندوقهای اهرمی توضیح داد: «این صندوقها با استفاده از اهرم مالی، امکان کسب بازده بالاتر نسبت به شاخص یا پرتفوی پایه را فراهم میکنند، اما در مقابل، زیان سرمایهگذاران نیز میتواند با همان شدت افزایش یابد. از این رو، صندوقهای اهرمی بیشتر برای سرمایهگذاران حرفهای و معاملهگران کوتاهمدت مناسب هستند و نمیتوان آنها را گزینهای مناسب برای نگهداری بلندمدت بخش اصلی سرمایه سرمایهگذاران خرد دانست.»
نظرات کاربران